Zwarte beer

De zwarte beer, die in het Engels (American) black bear wordt genoemd, is een beersoort die in Noord-Amerika voorkomt en voornamelijk planten, maar ook vlees en vis eet. Deze beer, welke als wetenschappelijke naam Ursus americanus heeft, kan tot 30 jaar oud worden. Hij heeft een gemiddelde lengte van 1,3 tot 1,9m met een staart van 7 ? 15cm en weegt 55 tot 300kg.



Zijn naam doet vermoeden dat hij enkel in de zwarte kleur voorkomt, er komen echter ook bruine tot zelfs bijna witte ?zwarte beren? voor. De verschillen zijn echter overduidelijk, de zwarte beer heeft grotere rechtopstaande oren en de bij de bruine beer duidelijk opvallende schouderbult ontbreekt. Ze leven verspreid over zowat heel Noord-Amerika, ze kunnen zich dus goed aanpassen aan de omstandigheden en zijn zowel in de koude bossen en toendra?s van Alaska en Canada als in de droge hete gebieden van Mexico. In de koude gebieden houden ze echter wel een winterslaap van tot wel 8 maanden lang. Ondanks het geringe verspreidingsgebied zijn de zwarte beren met zen 600.000 de talrijkste beersoort ter wereld. Ze worden vooral bedreigd door de vernietiging van hun leefomgeving en de illegale jacht. De zwarte beer eet voornamelijk planten, maar ook vis en kleine zoogdieren slaat hij zeker niet af. In de wildparken bedelt en steelt hij bij de toeristen. Hij kan goed klimmen en brengt dan ook veel tijd door in bomen.

In de zomer is de beer bronstig, het is dan tijd om zich voort te planten. Eerst vermijden de vrouwtjes de mannetjes, wat wel eens op gevechten kan uitkomen. Na enkele weken verandert dit, en na een geslaagde paring verlaat ze elkaar om elkaar nooit meer terug te zien. Na ongeveer 7 maanden dragen werpt de berin 1 tot 3 jongen. Het is dan januari of februari. Bij de geboorte wegen de jongen 225 tot 300 gram, ze zogen tot ze ongeveer 6 tot 8 maanden oud zijn, op een leeftijd van 1,5 jaar verlaten ze hun moeder. De zwarte beert werpt hooguit ??n keer om de 2 jaar.