Parma wallaby

De parma wallaby, die ook in het Engels ?parma wallaby? wordt genoemd, is een kleine kangoeroesoort die in Eastern New South Wales in Australi? en in Kawau Island in Nieuw Zeeland voorkomt en voornamelijk gras en kruiden eet. Deze kangoeroe, welke als wetenschappelijke naam Macropus parma heeft, wordt maximum 9 jaar oud. Hij heeft een gemiddelde lengte van 45 tot 55cm met een staart van ongeveer dezelfde lengte en weegt gemiddeld 3 tot 6kg. Hiermee is het de kleinste Macropus soort, met een gewicht van slechts een tiende van de grootste soort van onder Macropus, de rode reuzenkangoeroe. Ze komen voor in regenwouden en droge bossen met dik kreupelhout en grassige gebieden. Ze zijn bruingrijs tot lichtgrijs gekleurd en hebben meestal bruine schouders en bovenarmen. Het snorgebied is soms in kleine of grote mate wit gekleurd. Momenteel hebben ze de bedreigde status.

De parma wallaby leeft gewoonlijk solitair of in groepjes van 2 of 3 en zijn geslachtsrijp vanaf ze ongeveer 1 jaar oud zijn. Ze dragen 35 dagen om dan een jong te baren dat zoals bij alle buideldieren piepklein is en naar de buidel kruipt. Daar zuigt het zich vast aan 1 van de tepels om er vervolgens ongeveer 8 maanden te verblijven. Het jong komt nog tot lang na het verlaten van de buidel bij de moeder drinken.

  De parma wallaby was verondersteld uitgestorven te zijn, maar in 1960 is ontdekt dat sommige overleeft waren op Kawau Island, later werden ook kleinere bevolkingsaantallen gevonden in New South Wales.